ترکیبهای نیرو

ترکیب نیروهای یکسو 

 به مجموعه ای از حرکات گفته می شود که نیروهای پیاپی را به مسیری واحد وارد می کند . هر ضربه تاثیر ضربه قبلی را افزایش می دهد . ضربات می توانند همچون ضربات ناگهانی دست به بدن یا ترکیب مختلفی از ضربات خطی و دورانی پا باشند .

ترکیب نیروهای یکسو می تواند در حملات خطی و دورانی به تمام قسمتهای بدن مورد استفاده قرار گیرد . عامل مهم دراین اصل اجرای هر ضربه در جهت ضربه قبلی است . این موضوع باعث ضربه خوردن حریف از یک ناحیه و از پا افتادن وی خواهد شد (همچون ضربات تمام کننده در تکنیکهای قفل مفصل ). ترکیب نیروهای یکسو در مبارزات طولانی مدت بسیار موثر است چراکه این کار تاثیر بیشتری را در زمان معین بر حریف خواهد داشت . به مثالهای زیر توجه کنید :

ü      پرتاب حریف از شانه به وسیله کشش ساعد و بازوی حریف به سمت راست توسط هردو دست

ü      گاک گوون ( ضربه پشت مشت ) راست به سر ، یوک گوون ( ضربه معکوس تیغه دست ) چپ به گردن و پیونگ سو ( ضربه کف دست ) راست به چانه حریف

ü      گاک گوون چپ به صورت ، کوم چی چاکی ( ضربه پاشنه ) راست به زانو و ضربه جونگ گوون (مشت)راست به صورت

ترکیب نیروهای دورانی

این نوع ترکیب ، آمیزش نیروهای است که حول یک محور می چرخند . این محور در محلی قرار دارد که آنرا مرکز ثقل می نامیم . سپس نیرو از دو خروجی بدن که عموما دست و پا است به بدن حریف منتقل می شود . تاثیر نهایی از تقویت هردو کاربرد نیروها بدست می آید . اولین کاربرد نیرو (خواه ضربه یا پرتاب )همواره دومی را تشدید می کند .

در ضربه زنی ، ضربه دوم توسط نیروی تولید شده توسط ضربه اول تشدید می شود . برای مثال گاک گوون به صورت در ادامه کوم چی به زانو و سپس دی چاکی (ضربه پا به عقب ) تولید ضربه ای 360 درجه را کرده که هر ضربه بعدی را تقویت می کند . بنابراین در ضربات هر حرکت به نرمی و تکمیل کننده به حرکت بعدی پیشرفت می کند .

البته در گرفتن حریف این تئوری کمی متفاوت خواهد بود . در زمان اجرای تکنیکهای پرتابی و قفل مفصل ، نیروهای دورانی بطور همزمان ظاهر شده و بریکدیگر تاثیر می گذارند . برای مثال در پرتاب حریف از روی باسن زمانی که دستها حریف را به جلو و پایین می کشند ، باسن و پاها او را به عقب و بالا هل می دهند . اجرای این حرکات پشت سر هم حریف را پرتاب نخواهد کرد بلکه این حرکات می بایست بصورت همزمان اجرا شود ( بعنوان مثال تکنیکهای توکی و بیشتر تکنیکهای قفل مفصل ). به مثالهای زیر توجه کنید :

ü      فشار چانه با دست راست به عقب همزمان دست چپ پشت زانو فشار به جلو

ü      پرتاب از روی باسن

ü      کوم چی چاکی چپ و دی چاکی راست

ترکیب نیروهای معکوس

ادامه دارد

بونگ داریون (مبارزه با چوب) Bong dae ryuhn

در این مرحله هنرجویان کوک سول وان می آموزند که چگونه از چوب بلند در شرایط درگیری استفاده کنند . تمرینات از حالت آهسته جهت اطمینان از یادگیری مراحل مختلف آغاز شده و سپس با سرعت و قدرت بیشتری ادامه پیدا می کند . هدف از بونگ داریون رسیدن به مرحله ای است که حرکات بصورت خود بخود انجام گیرد . زمانی که هنرجویان در اجرای بونگ داریون احساس راحتی کردند لازم است که تمرینات را با افراد مختلف جهت یادگیری مبارزه با قد و قدرتهای متفاوت ادامه دهند .

بونگ گیوم (شمشیر چوبی) Bong guhm

زمانی که هنرجویان برای اولین بار با شمشیر آشنا می شوند ، تمرینات خود را با شمشیر چوبی آغاز می کنند . بوسیله بونگ گیوم هنرجویان ابتدا احترامات و نگاه داشتن و مدیتیشن شمشیر و همچنین نحوه صحیح برش و دفاع صحیح را می آموزند .

بدلیل خصلت خاص شمشیر که ضربات آن از دیگر سلاح ها خطرناک تر است ، در دست گرفتن صحیح شمشیر و ساعتها تمرین روش های برش و مدیتیشن قبل از استفاده از شمشیر تیز بسیار لازم است . پس از آن صدها بار برش چوبهای حصیر یا بامبو بوسیله شمشیر ، می تواند استفاده مطمئن از شمشیر را تضمین کند .

جونگ گیوم (شمشیر مستقیم) Joong guhm

جونگ گیوم به مجموعه ای از حرکان شمشیر گفته می شود که بستگی به شکل آن نداشته و اولین سری از تکنیکهای شمشیر در دوره آموزشی کوک سول وان است . هنرجویان قبل از شروع به یادگیری فرم شمشیر به یادگیری احترامات و مدیتیشن شمشیر (سری روشهایی برای تمرکز قبل از تمرین با سلاح و همچنین حرکات متعارف برش (کی چو گیوم) جهت خو کردن هنرجو با سلاح) می پردازند .

 پس از آنکه هنرجو به سطح قابل قبولی از مهارت رسید شروع به یادگیری فرم شمشیر مستقیم کرده که شامل حرکات تمرین شده در مدیتیشن و دیگر حرکات می باشد . کنترل کامل سلاح نیازمند حرکات صحیح بدن و نحوه گام برداشتن است .

جیوجتسو Jujutsu

معرفی :

هنر رزمی قدیمی ، پدر جودو ، آیکیدو و هاپکیدو

خواستگاه :

ژاپن

تاریخچه :

آغاز جیوجتسو را می توان در دوران آشفته و متلاطم تاریخ ژاپن یعنی قرن 8 الی 16 میلادی جستجو کرد . در طول این دوره  تقریبا همواره جنگهای گروه های غیر نظامی و محلی دوام داشت و سیستم سلاح های سنتی در طی این جنگها توسعه یافته و بهتر می شد . تکنیکهای مبارزه در فاصله نزدیک نیز بعنوان بخشی از این سیستم و در کنار سلاح ها بر علیه دشمنان مسلح بکار می رفت .

در سال 1603 تاکوگاوا ایاسو با بوجود آوردن دولت نظامی آرامش را برقرار کرد . و این آغاز دوره ئیدو بود . در آغاز این دوره حرکتی از فرم های سلاح به سمت سبکهای بدون سلاح بوجود آمد . این سبکهای بدون سلاح از تکنیکهای گرفتن حریف فرمهای سلاح گرفته شده بود که این مطلب خود عامل شکل گیری جیوجتسو شد . اولین شناخت عمومی از جیوجتسو توسط تاکنوچی هیساموری صورت گرفت که شامل تکنیکهای چوب ، شمشیر و روش های دست خالی بود . در اوج قدرت دوره ئیدو 700 سیستم جیوجتسو وجود داشت .

شرح :

این هنر رزمی تاکید بسیاری بر پرتاب ، قفلها و تکنیکهای دفاعی دارد و بعنوان سبکی رزمی جهت استفاده در فاصله نزدیک شناخته می شود

در ذیل شرح مختصری از برخی سلاح های پایه ای کوک سول وان آمده است :

جیول بونگ ( نانچوکا ) Jyule bong

بصورت عمومی در آسیا بعنوان برنجکوب استفاده می شده است و از هنرهای رزمی خانوادگی یا سادوموسول گرفته شده است . جیول بونگ وسیله تمرینی بسیار خوبی جهت هماهنگی بین دست و چشمها و یادگیری گرفتن سلاح بوده و راه مناسبی جهت تقویت مچ ها می باشد . کوک سول کاران پس از یادگیری مقدمات به تمرین تکنیکهای دوران و ضربه زنی با جیول بونگ می پردازند .

دان بونگ ( چوب کوتاه ) Dan bong

دان بونگ سلاحی برگرفته از هنرهای رزمی راهبان بودایی یا بول کیو مو سول است ( این سلاح احتمالا در ابتدا توسط راهبان بودایی در مراسمات جهت کوبیدن به طبل ها استفاده می شده است ) . بسادگی قابل پنهان کردن بوده و مخرب است . دان بونگ در کوک سول وان نه تنها سلاح کارآمدی است بلکه وسیله خوبی نیز برای تقویت مچ در حرکات چرخشی است . وسایل روزمره نیز می تواند جهت اجرای تکنیکهای دان بونگ بکار رود . مثلا مجله لوله شده می تواند نقاط حساس بدن حریف را همچون دان بونگ مورد حمله قرار دهد .

جونگ بونگ ( چوب بلند ) Joong bong

جونگ بونگ اولین سلاح بلندی که در کوک سول وان آموزش داده می شود . در این مرحله هنرجویان شروع به یادگیری 12 حرکت پایه کرده که بدن ثابت بوده و سلاح در اطراف وی می چرخد . سپس 3 حرکت بعدی شامل دوران سلاح و چرخش بدن می باشد . حرکات بعدی چندین تکنیک خاص را شامل می شود . زمانی که هنرجو در نگاه داشتن و حرکت بونگ احساس راحتی کند ، آموزش جونگ بونگ ایل هیونگ ( اولین فرم چوب بلند ) آغاز می شود . این هیونگ از فرمهای پیچیده و چشم نوازی است که به هنرجویان دست گرفتن و حرکت چوب را در عمل می آموزد .

ادامه دارد ...